Zastosowanie i zasada działania wiskozymetru

Wiskozymetr jest specyficznym urządzeniem do kontroli cieczy, a dokładniej służy do pomiaru poziomu lepkości różnych cieczy. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa „viscosus” – lepki.

Pomiary lepkości są stosowane w różnych gałęziach nauki i przemysłu:

• Farmakologia (produkcja farmaceutyków w postaci gęstych substancji);
• Medycyna (pomiar lepkości krwi);
• Badania żywności (miód, mleko, soki);
• Produkcja ropy naftowej i paliw (olej maszynowy, benzyna, parafina itp.);
• Przemysł farbiarski i chemiczny (farby, lakiery, żywice).

Pomiar lepkości cieczy – jak działa wiskozymetr?

Wiskozymetr kapilarny działa zgodnie z zasadą chronometrażu. Składa się on z jednej lub więcej rurek kapilarnych połączonych z lejkiem lub wąską rurką. Lepkość mierzy się mierząc czas, w jakim płyn wypływa z lejka, uwzględniając różnice ciśnień na końcach kapilar (lub grawitacyjnie w przypadku lepkości kinematycznej).

Zanurzalne wiskozymetry kapilarne przeznaczone są do pomiaru lepkości substancji bezpośrednio w naczyniach lub aparatach. Dla ułatwienia użytkowania, instrumenty wykonane są z materiałów łatwych do czyszczenia i wyposażone w specjalny uchwyt. Wiskozymetry kapilarne mają konstrukcję lejkową lub miseczkową i są dostarczane z regulowanym statywem.

Wiskozymetr rotacyjny jest konstrukcją złożoną z dwóch obracających się ciał, ustawionych w osiach. Przestrzeń między ciałami wypełniona jest badaną substancją. W tym samym czasie jedno z ciał jest obracane, podczas gdy drugie pozostaje nieruchome. Badana ciecz przenosi ruch obrotowy z ciała ruchomego na ciało nieruchome, a prędkość, z jaką ruch obrotowy jest przenoszony z jednego ciała na drugie, określa lepkość substancji.